Nigdy nie zapomnę tamtego 15stego sierpniowego dnia sprzed ponad dwóch lat.. Praca nad rozkładaniem namiociku.. Słoneczko na niebie i promienny uśmiech na Twej twarzy.. Wielka radość w sercu.. Tak wyjątkowe chwile.. To one są źródełkiem naszej miłości.. To wtedy zapalił się taki mały płomyczek uczuć, które teraz każdego dnia są coraz większe.. Me serce bije dla Ciebie Rafałku.. :**
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz